بسم الله

یا مَن أرجوه لِکُلِّ خَیر...

 

یک پدیده ای هم هست که بهش می گویند «فِلاتِر»!

فلاتر در دو جا بحث می شود؛

اول در پزشکی که یک نوع آریتمی قلبی است؛ یک جوری که انگار پالس الکتریکی روی دهلیز فرد اثر می گذارد و او تپش در قلبش احساس می کند.

دومی که مهم تر از اولی است و عالَمی برای خودش دارد، مربوط به امور مهندسی است. اوج فلاتر را فقط و فقط بچه های هوایی درک می کنند؛ ولاغیر! فلاتر یک نوع تأثیر متقابل نیروهای اینرسی، الاستیکی، و آیرودینامیکی است که سبب ایجاد ارتعاشات ناپایدار خودتحریک در یک سازه ی مهمی مثل بال هواپیما می شود که موجب شکست اتفاقی سازه می شود و اصلاً خوشایند نیست!

اصلاً خیالتان را راحت کنم: فلاتر در هواپیما، بال زدن بال هاست؛ و این بال زدن از آن نوع بال زدن هایی است که اسباب سقوط هواپیما را فراهم می آورد.

این همه خُزَعبَل گفتم تا برسم به این جا که یک نوع بال زدن هم هست که به جای این که آدم را بالا ببرد، آدم را می کوباند روی زمین!

می دانید مَردُم؟ ما آدم ها آن قدر پیچیده ایم که گاهی آنچه ــ هم مادی اش را فرض بگیرید و هم معنوی اش را ــ سبب بالا رفتن حیوانات، یا شاید حتی سایر انسان ها می شود، ممکن است ما را بفرستد به درک اسفل السافلین.

فقر یک نفر را به عرش می برد و برای دیگری می شود مقدمه ی فرش؛ علم یکی را به نور می رساند و یکی را در حجاب ظلمانی خفه می سازد. همین نماز شب یکی را به معراج می برد و برای یکی دیگر اسباب غرور می شود. یا حتی همین اعتکافی که رزق خیلی ها شده و برای ما آه و حسرتش مانده است...

یادمان باشد هر بال زدنی برای ما آدم ها لزوماً به معنای پرواز نیست. کِی و کجایش را هم فقط خالقمان می فهمد و بس! شاید برای ما آدم ها تنها گزینه ی منطقی، تلاش برای پرواز باشد و تسلیم در برابر هر آنچه که در راه پرواز قرار است رخ دهد.

 

+ دل را به خدا بسپار...

 

 

پ.ن:

عَسى أَنْ تَکْرَهُوا شَیْئاً وَ هُوَ خَیْرٌ لَکُمْ وَ عَسى أَنْ تُحِبُّوا شَیْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَکُمْ وَ اللَّهُ یَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ

(مبارکه ی بقره؛ شریفه ی 216)

پ.نِ پ.ن:

این «تُحِبّوآ» ممکن است همین اعتکاف باشد...

 

 

پ. ن 2:

جراحی اش کرد؛ درد می کند؛ همراه با خونریزی... :-(

 

 

پ.ن 3:

فلاتر را می توانید در فیلم زیر با چشم ببینید!



مدت زمان: 13 ثانیه