بسم الله



فَرِحِینَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ؛

وَ یَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِینَ لَمْ یَلْحَقُوا بِهِم مِّنْ خَلْفِهِمْ؛ 

أَلَّا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلَا هُمْ یَحْزَنُونَ




[شهدا نزد خدا روزی داده می شوند] 

در حالی که از آن‌چه خدا از بخشش و احسان خود به آنان عطا کرده شادمانند؛

و برای کسانی که از پی ایشانند و هنوز به آنان نپیوسته اند [و سرانجام به شرف شهادت نایل می شوند] شادی می کنند؛ 

که نه بیمی بر آنان است و نه اندوهگین می گردند.



مبارکه آل عمران

شریفه صد و هفتادم



پ.ن:

خوش به حال اونایی که امروز از مرگ فرار کردن و با شهادت آروم گرفتن...


پ.ن 2:

فقط یه راه هست که مرگ رو شکست بدیم. اونم این که بمیریم، قبل از این که بمیریم...

وقتی قراره که بمیریم، چرا با شهادت نریم اون طرف؟

اصن تو کَتَم نِمیره بِمیرم...


پ.ن 3:

خیلی امروز زخم زبون شنیدم. کاش میشد همه مون یه نصف روز روزه ی سکوت می گرفتیم. بین خودمون باشه. خیلی گریه م میاد :)





+ وَ لاتَحسَبَنَّ الّذینَ قُتِلوا...